Nazwa łacińska: Mycosphaerella spp.
Rodzaj patogenu: Choroba grzybowa.
Sprawca choroby: Biała plamistość liści truskawki wywoływana jest przez grzyby z rodzaju Mycosphaerella. Patogen poraża przede wszystkim liście, ale może występować również na innych częściach roślin.
Biała plamistość liści truskawki należy do najczęściej występujących chorób liści na plantacjach truskawek. Patogen infekuje przede wszystkim liście, ograniczając ich zdolność do fotosyntezy i osłabiając wzrost całej rośliny. W warunkach sprzyjających rozwojowi choroby porażenie może szybko obejmować znaczną część plantacji.
Choroba ma szczególne znaczenie w uprawach prowadzonych intensywnie, gdzie wysoka wilgotność i duże zagęszczenie roślin sprzyjają rozprzestrzenianiu się infekcji. Brak odpowiedniej ochrony może prowadzić do osłabienia roślin oraz obniżenia potencjału plonowania w bieżącym i kolejnym sezonie.
Najbardziej charakterystyczne objawy pojawiają się na liściach. Widoczne są okrągłe lub owalne plamy o jasnoszarym środku, otoczone wyraźną brunatno-czerwoną obwódką. Wraz z rozwojem choroby liczba plam zwiększa się, a porażone tkanki stopniowo zamierają.
Przy silnym porażeniu liście zasychają i przedwcześnie obumierają, co ogranicza rozwój roślin. Objawy mogą być widoczne również na szypułkach, działkach kielicha oraz rozłogach. W okresach wysokiej wilgotności infekcja może obejmować także kwiaty i rozwijające się owoce.
Rozwojowi białej plamistości liści truskawki sprzyja wysoka wilgotność powietrza oraz częste zwilżenie roślin. Szczególnie niebezpieczne są okresy długotrwałych opadów, intensywnej rosy oraz ograniczonej przewiewności plantacji.
Ryzyko wystąpienia choroby rośnie na stanowiskach o dużym zagęszczeniu roślin oraz tam, gdzie liście długo pozostają mokre po opadach lub nawadnianiu. Duże znaczenie mają również porażone resztki roślinne pozostające na plantacji.
W przypadku silnego porażenia liście zamierają i zasychają, a wzrost roślin zostaje wyraźnie zahamowany. Ograniczenie powierzchni asymilacyjnej wpływa negatywnie na rozwój owoców oraz przygotowanie roślin do kolejnego sezonu.
W warunkach dużej wilgotności podczas kwitnienia może dojść do infekcji słupków kwiatowych. Na owocach pojawiają się wówczas suche, nekrotyczne, brunatnoczarne plamy wokół porażonych nasion, co obniża ich wartość handlową.
Podstawą ochrony jest utrzymywanie wysokiej higieny plantacji. Należy usuwać porażone liście oraz ograniczać źródła infekcji pozostające po zakończeniu sezonu. Ważne znaczenie ma również odpowiednie zagęszczenie roślin i zapewnienie dobrej cyrkulacji powietrza.
Regularne lustracje plantacji pozwalają wcześnie wykryć pierwsze objawy choroby i podjąć działania ochronne jeszcze przed silnym rozwojem infekcji.
Skuteczne ograniczanie choroby wymaga połączenia profilaktyki z odpowiednio zaplanowaną ochroną fungicydową. Szczególną uwagę należy zwrócić na okres kwitnienia i intensywnego wzrostu liści, kiedy ryzyko infekcji jest największe.
Program ochrony powinien uwzględniać historię występowania choroby na plantacji, warunki pogodowe oraz aktualny poziom zagrożenia. Regularny monitoring pozwala skutecznie ograniczyć rozwój patogenu i chronić potencjał plonowania.
Na liściach pojawiają się jasnoszare, okrągłe lub owalne plamy otoczone brunatno-czerwoną obwódką.
Nie. Objawy mogą występować również na szypułkach, działkach kielicha oraz rozłogach.
Tak. W warunkach wysokiej wilgotności może dochodzić do infekcji kwiatów, a następnie owoców. Na owocach pojawiają się suche, brunatnoczarne plamy.
Największe zagrożenie występuje podczas wysokiej wilgotności powietrza, częstych opadów oraz długotrwałego zwilżenia roślin.
Tak. Silne porażenie prowadzi do zamierania liści, osłabienia wzrostu roślin i pogorszenia jakości owoców.
Kluczowe znaczenie ma monitoring plantacji, usuwanie źródeł infekcji oraz terminowo prowadzona ochrona.
