Nazwa łacińska: Kabatiella zeae
Rodzaj patogenu: Choroba grzybowa
Sprawca choroby: Drobna plamistość liści kukurydzy wywoływana jest przez grzyby z rodzaju Kabatiella. Patogen poraża przede wszystkim liście kukurydzy i może prowadzić do ograniczenia powierzchni asymilacyjnej roślin.
Drobna plamistość liści kukurydzy jest chorobą grzybową występującą przede wszystkim na liściach roślin. Charakterystyczne, drobne plamy mogą pojawiać się już w trakcie sezonu wegetacyjnego, a przy silnym nasileniu prowadzić do przedwczesnego zamierania części blaszki liściowej oraz osłabienia potencjału plonowania.
Drobna plamistość liści kukurydzy należy do chorób liści ograniczających efektywność fotosyntezy i prawidłowy rozwój roślin. Patogen rozwija się na tkankach liściowych, powodując stopniowe powiększanie się nekroz oraz zmniejszenie aktywnej powierzchni asymilacyjnej.
Choroba może występować pojedynczo lub równocześnie z innymi chorobami liści, takimi jak żółta plamistość liści kukurydzy czy fuzarioza kukurydzy. Przy wysokiej presji patogenów dochodzi do wyraźnego pogorszenia zdrowotności plantacji i ograniczenia wykorzystania potencjału plonotwórczego.
Pierwsze objawy widoczne są najczęściej na liściach w postaci drobnych, jasnych lub szarawych plam otoczonych ciemniejszą obwódką. W miarę rozwoju choroby zmiany mogą zwiększać swoją powierzchnię i występować licznie na całej blaszce liściowej.
Przy silnym porażeniu plamy mogą zlewać się ze sobą, powodując zamieranie większych fragmentów liści. Prowadzi to do ograniczenia powierzchni odpowiedzialnej za fotosyntezę oraz osłabienia wzrostu roślin.
Objawy mogą przypominać symptomy występujące przy żółtej plamistości liści kukurydzy, dlatego prawidłowa identyfikacja choroby ma istotne znaczenie dla oceny zagrożenia na plantacji.
Największe ryzyko wystąpienia drobnej plamistości liści kukurydzy pojawia się podczas okresów podwyższonej wilgotności powietrza oraz częstych opadów. Utrzymująca się wilgoć na powierzchni liści sprzyja kiełkowaniu zarodników oraz infekcji roślin.
Zwiększoną presję choroby obserwuje się również na plantacjach prowadzonych w monokulturze kukurydzy oraz tam, gdzie pozostają duże ilości resztek pożniwnych stanowiących potencjalne źródło infekcji.
Choroba prowadzi do ograniczenia powierzchni asymilacyjnej liści, przez co rośliny produkują mniej asymilatów niezbędnych do wypełniania ziarna. W rezultacie może dojść do osłabienia wzrostu oraz redukcji plonu.
Największe znaczenie gospodarcze obserwowane jest w przypadku silnego porażenia górnych liści odpowiedzialnych za budowanie plonu. Długotrwałe utrzymywanie się choroby może wpływać również na ogólną kondycję roślin oraz jakość zebranego materiału.
Podstawą profilaktyki jest prawidłowy płodozmian oraz ograniczanie źródeł infekcji poprzez odpowiednie zagospodarowanie resztek pożniwnych. Istotne znaczenie ma także wybór stanowiska oraz regularne monitorowanie plantacji.
W gospodarstwach prowadzących intensywną uprawę kukurydzy warto obserwować również występowanie innych chorób liści, takich jak żółta plamistość liści kukurydzy czy głownia guzowata kukurydzy, które mogą dodatkowo osłabiać rośliny.
Skuteczne ograniczanie choroby wymaga połączenia działań agrotechnicznych z odpowiednio prowadzoną ochroną fungicydową. Najważniejsze znaczenie ma monitoring plantacji i ocena stopnia zagrożenia jeszcze przed silnym rozwojem infekcji.
Regularna kontrola stanu zdrowotnego roślin pozwala podejmować działania ochronne we właściwym momencie i ograniczać wpływ choroby na wielkość oraz jakość plonu.
Na liściach pojawiają się drobne jasne lub szarawe plamy, które z czasem mogą się powiększać i prowadzić do powstawania nekroz.
Chorobę powodują grzyby z rodzaju Kabatiella.
Największe nasilenie obserwowane jest podczas wilgotnej pogody oraz w warunkach sprzyjających długiemu utrzymywaniu się wilgoci na liściach.
Tak. Ograniczenie powierzchni asymilacyjnej liści może prowadzić do pogorszenia wzrostu roślin i obniżenia plonu.
Drobna plamistość tworzy zazwyczaj mniejsze zmiany chorobowe, natomiast żółta plamistość liści kukurydzy często powoduje większe, wydłużone plamy.
Pomagają prawidłowy płodozmian, niszczenie resztek pożniwnych, monitoring plantacji oraz utrzymywanie wysokiej zdrowotności łanu.
